به هر حکمی که در دین مبین است
یقین میزان امیرالمؤمنین است
علی(ع) چون مظهر عدل الهی است
یقین در او نشانی از خطا نیست
کسی جرم و خطا از او کجا دید؟
جهان از او فقط مهر و سخا دید
علی عشق و علی علم و علی نور
علی(ع) فرمان حق را عین دستور
 دلی را گر علی(ع) آیینه باشد
کجا جای فساد و کینه باشد؟
اگر بر شیعیان دوزخ حرام است
مشخص گشته منظورش کدام است
کسی را در طریقت شیعه خوانند
که وی را در پی حضرت بدانند
و الا چون منی غرق سیاهی
کجا گیرد به دل نور الهی؟
الهی تیرگی را بر طرف کن
مرا هم شیعه ی شاه نجف کن
بِبَر با نور خود از دل پلیدی
ببخشا هر خطا از بنده دیدی
به دل حب علی(ع) سرمایه ام کن
از آن چتر ولایت سایه ام کن
که در محشر نسوزم بی ولایت
کند حیدر(ع) مرا آنجا شفاعت
شفاعت را اگر از ما بگیرند
کثیر شیعیان آنجا فقیرند
ولی از رحمت و فضل الهی
نماید شیعه بر هر فرقه شاهی
یدالله توانا چون امام است
نصیبِ شیعیان نعمت تمام است
کنون در عالم و طی طریقت
تو صاحب اختیا ی در حقیقت
اگر خواهی به دنبال علی باش
به قدر استطاعت چون ولی باش
که هر قدری کنون چون او شوی نیک
شوی با او به عقبی یار نزدیک
ولی هر کس شود از راه او دور
شود بی بهره از آن چشمه ی نور


تاريخ : ۱۳٩٥/٤/٢۱ | ٦:۱٤ ‎ق.ظ | نویسنده : محمود - میم | نظرات ()
  • وبلاگ شخصی